پروتکل پنهان پشت خرید آنلاین عامل‌محورِ هوش مصنوعی

پروتکل جهانی تجارتِ گوگل (UCP) چیست و چرا اهمیت دارد

بیشترین تغییرات مهم در اینترنت معمولاً به‌صورت محصولی که مردم بتوانند ببینند یا دانلود کنند ظاهر نمی‌شوند. این تغییرات بی‌صدا رخ می‌دهند، به‌شکل استانداردهای فنی که نحوهٔ ارتباط سیستم‌ها را در پس‌زمینه بازتعریف می‌کنند.
چند روز پیش، گوگل یکی از این تغییرات را معرفی کرد. نام آن پروتکل جهانی تجارت است. شاید نام در نگاه اول انتزاعی به‌نظر برسد، اما ایدهٔ پشت آن ساده است: کمک به هوش مصنوعی برای درک چگونگی عملکرد فروشگاه‌های آنلاین، چه چیزی می‌فروشند و چگونه خریدها انجام می‌شود.
این صرفاً یک مسئلهٔ فنی نیست. این موضوع روی کشف محصولات، نحوهٔ تصمیم‌گیری و تجربهٔ خرید تأثیر می‌گذارد، به‌ویژه وقتی هوش مصنوعی بیش از پیش به‌عنوان میانجی بین انسان‌ها و اینترنت عمل کند. این مقاله پروتکل جهانی تجارت را معرفی می‌کند، توضیح می‌دهد چرا گوگل آن را اکنون عرضه کرده و بررسی می‌کند چرا ممکن است مهم‌تر از چیزی باشد که به‌نظر می‌رسد.

خرید آنلاین هنوز چگونه کار می‌کند

با وجود همهٔ پیشرفت‌ها در تجارت الکترونیک، خرید چیزی به‌صورت آنلاین هنوز الگوی آشنایی دارد. شما دنبال یک محصول می‌گردید، چند وب‌سایت را باز می‌کنید، قیمت‌ها را مقایسه می‌کنید، زمان ارسال را بررسی می‌کنید و تلاش می‌کنید تصمیم بگیرید کدام گزینه امن‌تر یا راحت‌تر است.
این فرایند حولِ مرور و مقایسه شکل گرفته است و کار می‌کند چون برای انسان‌ها طراحی شده است.
اما همین ساختار وقتی هوش مصنوعی وارد میدان می‌شود به یک مشکل تبدیل می‌شود.
وقتی کسی از یک دستیار هوش مصنوعی بخواهد در خرید کمک کند، هوش مصنوعی سریعاً با اصطکاک روبه‌رو می‌شود. نه به‌خاطر کمبود هوش، بلکه چون فروشگاه‌های آنلاین هرگز برای ارتباط با عامل‌های نرم‌افزاری طراحی نشده‌اند.
آنها برای ارتباط با انسان‌ها ساخته شده‌اند.

چرا هوش مصنوعی در تجارت مشکل دارد

سیستم‌های هوش مصنوعی به صفحات یا قالب‌های بصری فکر نمی‌کنند. آن‌ها در قالب نیت‌ها و اقدامات فکر می‌کنند. یک دستیار هوش مصنوعی می‌خواهد به سؤالاتی مانند این‌ها پاسخ دهد:

• آیا این محصول الآن موجود است؟
  
• قیمت فعلی چقدر است؟
  
• تحویل چقدر طول می‌کشد؟
  
• آیا خرید را می‌توان به‌صورت امن کامل کرد؟
  

بیشتر سیستم‌های تجارت الکترونیک این اطلاعات را به‌صورت تمیز و استانداردشده در دسترس قرار نمی‌دهند. قیمت‌ها اغلب درون صفحات پنهان‌اند. موجودی کالا دیر در فرایند نمایان می‌شود. روند پرداخت و تسویه بسیار متنوع است. در نتیجه، هر تلاش برای اتصال سیستم‌های هوش مصنوعی به فروشگاه‌های آنلاین نیازمند یکپارچه‌سازی‌های سفارشی است که شکننده و نگهداری‌شان دشوار است.
این نبودِ زبان مشترک بین هوش مصنوعی و تجارت، یکی از بزرگ‌ترین موانع تجربه‌های خرید هوشمندتر است.

پروتکل جهانی تجارت چیست

پروتکل جهانی تجارت تلاش گوگل برای حل این مسئله در سطح زیرساخت است. به‌جای اینکه از سیستم‌های هوش مصنوعی بخواهیم خود را با میلیون‌ها پیاده‌سازی مختلف تجارت الکترونیک وفق دهند، UCP راهی مشترک برای توصیف نحوهٔ خرید در فروشگاه‌ها فراهم می‌کند.
از طریق UCP، یک فروشگاه می‌تواند به‌روشنی ارتباط برقرار کند:

• چه محصولاتی عرضه می‌کند
  
• قیمت فعلی چقدر است
  
• آیا کالا در انبار موجود است یا نه
  
• چگونه می‌توان خرید را تکمیل کرد
  

این اطلاعات ساختاربندی شده‌اند تا ماشین‌ها بتوانند آن‌ها را به‌صورت قابل‌اعتماد درک کنند و بدون حدس‌زدن یا استخراج اطلاعات از صفحات وب، عمل کنند.
گوگل UCP را به‌عنوان یک پروتکل باز معرفی کرده؛ یعنی محدود به یک پلتفرم یا شرکت خاص نیست. هر کس می‌تواند آن را بپذیرد و روی آن توسعه دهد. مروری از طرف گوگل در اینجا موجود است:
https://developers.googleblog.com/under-the-hood-universal-commerce-protocol-ucp/

چرا این کار را الآن انجام می‌دهند

زمان‌بندی معرفی UCP به‌طور نزدیکی با نحوهٔ تکامل دستیاران هوش مصنوعی مرتبط است. این سیستم‌ها فراتر از پاسخ‌گویی به سؤالات و خلاصه‌سازی اطلاعات حرکت می‌کنند. آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای برای کمک به کاربران در تصمیم‌گیری و انجام وظایف طراحی می‌شوند.
این تغییر اکنون قابل مشاهده است.

• جستجو دارد محاوره‌ای‌تر می‌شود
  
• پیشنهادها زمینه‌ای‌تر می‌شوند
  
• نیت کاربر بیش از کلمات کلیدی اهمیت پیدا می‌کند
  

وقتی یک هوش مصنوعی بفهمد کسی چه می‌خواهد و تحت چه محدودیت‌هایی، کمک به خرید تبدیل به ادامهٔ طبیعی آن تعامل می‌شود.
با این حال، تجارت پیچیده‌تر از بسیاری از وظایف همراه با هوش مصنوعی است. قیمت‌ها مرتباً تغییر می‌کنند. موجودی نوسان دارد. پرداخت‌ها نیازمند اعتماد و امنیت‌اند. فروشندگان نیاز به کنترل روی قیمت‌گذاری، اجرای سفارش و ارتباط با مشتری دارند. بدون یک پایهٔ مشترک، تجارت هدایت‌شده توسط هوش مصنوعی نمی‌تواند به‌طور امن گسترده شود.
پروتکل جهانی تجارت تلاشی است برای ایجاد آن پایه قبل از اینکه هوش مصنوعی تبدیل به رابط اصلی اینترنت شود.

تغییری ظریف در توازن قدرت

یکی از مهم‌ترین جنبه‌های UCP چیزهایی است که تلاش نمی‌کند انجام دهد. این پروتکل جایگزین فروشگاه‌های آنلاین نمی‌شود و سیستم‌های هوش مصنوعی را به بازار تبدیل نمی‌کند. در عوض، یک پل ایجاد می‌کند.
فروشندگان همچنان کاملاً کنترل را در اختیار دارند.

• آن‌ها قیمت‌ها را تعیین می‌کنند
  
• آن‌ها اجرای سفارش را مدیریت می‌کنند
  
• آن‌ها مالک رابطهٔ مشتری هستند
  

UCP صرفاً به آن‌ها اجازه می‌دهد این قابلیت‌ها را به‌شکلی بیان کنند که سیستم‌های هوش مصنوعی بتوانند آن‌ها را در زمان واقعی درک کنند.
با تبدیل شدن هوش مصنوعی به یک کانال اصلی برای کشف و تصمیم‌گیری، قابل‌فهم بودن برای هوش مصنوعی ممکن است همان‌قدر اهمیت پیدا کند که زمانی قابل‌رویت بودن در نتایج جستجوی سنتی داشت.

چگونه تجربهٔ خرید ممکن است به‌تدریج تغییر کند

اگر UCP به‌طور گسترده پذیرفته شود، تجربهٔ خرید آنلاین به‌تدریج تغییر خواهد کرد، نه یک‌شبه. مردم زمان کمتری را صرف باز کردن تب‌ها می‌کنند و زمان بیشتری را صرف توصیف خواسته‌هایشان می‌نمایند. سیستم‌های هوش مصنوعی انتخاب‌ها را محدود می‌کنند، گزینه‌های مرتبط را نمایش می‌دهند و اصطکاک را کاهش می‌دهند.
این به‌معنای از دست دادن کنترل نیست. بلکه به‌معنای حذف گام‌های تکراری و شفافیت بیشتر در تصمیم‌گیری است.
تغییرات زیرساختی به‌ندرت وقتی رخ می‌دهند در لحظهٔ اول دراماتیک به‌نظر می‌رسند. آن‌ها بی‌صدا پخش می‌شوند، از طریق پلتفرم‌ها و سیستم‌هایی که اکثر کاربران هرگز آن‌ها را نمی‌بینند.

چرا الان دربارهٔ آن می‌شنوید

در حال حاضر، پروتکل جهانی تجارت عمدتاً در پس‌زمینه وجود دارد.

• اکثر مصرف‌کنندگان نام آن را نمی‌دانند
  
• بسیاری از فروشندگان تازه در حال مواجهه با آن هستند
  
• فقط تعداد کمی از پلتفرم‌ها فعالانه برای آن آماده می‌شوند
  

این دقیقاً نحوهٔ آغاز فناوری‌های بنیادی است. وقتی آشکار می‌شوند، در حقیقت قبلاً همه‌جا هستند.
سال‌ها بعد، وقتی خرید از طریق هوش مصنوعی عادی و بدون سر و صدا به‌نظر برسد، احتمالاً پروتکل جهانی تجارت یکی از دلایلی است که گذار احساسِ نرم و بدون هرج‌ومرج داشت.